Oostindische Kers (door Sandra Rodenburg)

In een hoekje van jouw tuin
Kreeg ik een hoekje

En zaadjes zo groot als kersenpitten
Die ik plantte in een gaatje
Gemaakt met mijn kleine vinger
In de aarde

Mijn liefde voor de tuin
Ontkiemde dat voorjaar

Evenals de Oostindische Kers
Die ieder voorjaar terugkeert
Kon jij dat maar.......

Sandra

'Zoekt en Gij zult vinden', is dat waar?

Iedereen zal het erover eens zijn dat elk mens gewoon gelukkig wil zijn. We zijn dan ook en masse op zoek naar geluk met een hoofdletter. Wat is dat 'gelukkig zijn'?  Nu zal iedereen er wel een andere betekenis voor hebben en toch denk ik dat geluk voor iedereen ook vrijheid omvat. Vrij om te leven.

En voor iedereen komt er een moment dat je je dat realiseert en dan begint de tocht..We beginnen met minder stress in ons leven te zoeken, ander werk, meer vrije tijd. Rust en ontspanning. We zoeken het in meditatie, of muziek of sport. Soms verandert dit zelfs in een spirituele Zoektocht. Toch is het verbazingwekkend waarom we op Zoektocht zijn...en met zo velen. De zoektocht naar Geluk, of vrede of liefde. De een noemt het God, de ander de weg naar het Hart. Laatst verzuchtte een vriend van mij: ik wil gewoon helemaal 'niets'..ik ben op zoek naar 'niets'.  Dat 'niets' klinkt misschien wel wat ongedefinieerd, maar anderszijds omvat 'niets' ook alles en klinkt het immens en ruim, rustig en vrij. Grenzeloos.

Nu is het fenomeen 'zoeken' best interessant. Iedereen is wel bekend met het spelletje verstoppertje spelen. Welk kind kent dat niet?. Bij velen zelfs een favoriet spelletje. Het spannende van verstoppertje spelen, is vooral het niet gevonden worden. En de zoektocht is misschien nog wel het leukst. De spanning houdt ons alert en geeft ons een gevoel van verwachting.We zijn in de ban van het zoeken en niet vinden. Misschien zelfs een doel op zich? Als je de verstopte persoon vindt of als je gevonden wordt, is het spel over. Is het klaar. Dat is het gevoel van verwachting voorbij en daarmee de lol over. Dan willen we opnieuw zoeken en begint het spel van voren af aan. Zonder ooit bij buut te komen. Een vicieuze cirkel en als je erover nadenkt, is het een lachwekkend tijdverdrijf dat misschien wat ontspanning, maar zeker geen bevrediging geeft. Uiteindelijk raken we verveeld en vermoeid.

Dit zit zo diep in ons geheugen en in onze cellen opgeslagen dat zodra we iets gaan zóeken, we dit direct associëren met liever niet vinden. Zo werkt dit gewoon. Het is zo simpel. Dus die Zoektocht - spiritueel of niet - is een hele grote verleiding en afleiding.

Wat gebeurt er als we het Vindtocht noemen? En niet alleen nóemen, maar ons helemaal resetten en grijpen wat er direct voor onze neus is? En ook al gaat dat niet 1, 2, 3...we hoeven toch niet te wachten tot we bij 'tien' zijn en de waarschuwing krijgen 'wie niet weg is, is gezien'? Waarom niet direct doorgaan naar buutVrij en dan eens zonder je adem in te houden, maar ademloos het Leven inademen, het geluk ervaren en vrij zijn?

Van Zoektocht naar Vindtocht.

verdriet

verdriet

heeft ook zijn plek in mijn bestaan.

dan stromen er tranen

vloeiend en heet

over mijn wangen

een leeg gevoel dat zich verspreidt in mijn lichaam

een hart dat open ligt en bloedt

soms is er een aanleiding en soms ook niet

bij mij ben je welkom, klein of groot verdriet.

De molsHoop

Afgelopen week zat ik in een voorjaarszonnetje mijmerend op een enorme berg van houtsnippers. Ik kreeg in één keer het beeld voor me dat ik bovenop een molshoop zat en bedacht me dat het leven van de mens wel een beetje lijkt op het leven van een mol.

We weten blindelings de weg in ons eigen gegraven doolhof. We vinden het wel vertrouwd om in de bekende kringetjes te vertoeven. We wroeten als een mol in de aarde, onze bezittingen verzamelend en beschermend. We rennen van hot naar her totdat we er letterlijk bij neervallen, molsHopend op een sprankje geluk. En ook al raken we soms verstrikt in de wirwar van gangen, we lopen liever vast dan dat we toegeven dat we in rondjes lopen.

Net als een mol, schrikken we van het oogverblindende licht als we een uitweg vinden. Blind voor de mogelijkheden, kansen en schoonheid van het onbekende. Snel zetten we onze zonnebrillen op of duiken zo snel we kunnen weer in ons vertrouwde holletje, ons niet bewust dat we zelf onze eigen mollenklem zetten. Sidderend van angst dat er een kans bestaat dat ons wat overkomt als we onze kop boven het mollenveld uitsteken. In gedachten hangt de schep van de boer ons als het zwaard van Damocles al boven het hoofd. Net als de mol graven we liever nog een stukje verder of slikken een paracetaMolletje tegen de pijn.

Toch blijft die uitweg trekken.

En wát als we de beslissing nemen die uitweg te nemen? Weg uit ons doolhof, weg uit onze vertrouwde maar o zo beperkende omgeving? Wát als we onze oogkleppen afzetten en met open vizier de wijde wereld in blikken? Wat als we nu gewoon de weg naar het licht gaan? De modder en de aarde tegelijk met onze angst en gereserveerdheid afschudden?

Genietend zit ik daar bovenop mijn molshoop. Met een blij gevoel in mijn hart rust ik in het zonnetje: van molshoop naar molsvertrouwen.

Lucky strikes back :-)

Het is stil in het bos. Het schemert al. De zon is bijna onder en de lucht kleurt al donkerblauw.

Na mijn werk is het genieten tijdens een wandeling met mijn honden in het nabij gelegen bos. Mijn honden snuffelen wat rond. Blij dat ze lekker vrij kunnen ronddrentelen na hun middag in huis, wachtend op degene die met ze wil wandelen. Ik geniet en kijk wat om me heen. De vogels laten een lied horen…twee ganzen vliegen kakelend voorbij en stri(j)ken verderop neer in een boom. 'Wat doen ganzen eigenlijk in een boom?', vraag ik me af. Wat een feest om even te zitten op een bankje in het bos. I feel Lucky!

Dan valt mijn oog op het gras onder mijn voeten, bezaaid met peuken. Een stuk of twintig.. filtersigaretten…met en zonder lippenstift. Wel tien lucifers en verderop – net naast de prullenbak - een leeg pakje sigaretten Lucky Strike. Ik zag op dit romantische plekje laatst een jong en verliefd ogend stel zitten, rokend. Als ik zo rond kijk, hebben ze niet alleen hun liefde verspreid....

Verbeeld ik het me nu dat de vogels mij roepen en het gras tegen me fluistert:'ruim jij het alsjeblieft eventjes op'? En voordat ik het weet begin ik te rapen. Alle peuken verzamel ik keurig in het lege pakje, dat uiteindelijk vol raakt. Terwijl ik op mijn knieën onder de bank beland om de laatste peuk op te rapen, grijp ik midden in een briefje van twintig euro. Lucky strikes back!

Grinnikend raap ik het op. 'Dank jullie wel'. Twintig hele euro’s van mensen, die daar op een bankje zaten..te roken..te praten..te genieten van elkaar en de liefde of misschien ook wel helemaal niet.

Opgeruimd loop ik verder!

Eeuwig

Je bent alles en je bent niets
Je bent voor en je bent na
Je bent boven en je bent onder
Je bent binnen en je bent buiten

Je bent het zichtbare en het onzichtbare
Je bent het tastbare en het onaantastbare
Je bent het hoorbare en het onhoorbare

Je wordt nooit geboren en je gaat nooit dood
Je wordt altijd geboren en je gaat altijd dood
Je bent uniek in je mensheid
Je leeft eeuwig in elk levend wezen

Je bent dat wat ziet, dat wat hoort en dat wat voelt
Je bent dat wat gezien wordt, dat wat gehoord wordt en dat wat gevoeld wordt
Voortdurend in beweging
Bewegingsloos

Totdat er geen binnen en buiten meer is
Geen boven en geen onder
Geen voor en geen na
Geen alles of niets

Alleen BewustZijn

Liefde is…

Liefde is kijken naar de vogels in mijn tuin die elke dag om het voederhuisje heen fladderen en allemaal hun graantje meepikken.

Liefde is het voelen van de poot van mijn Poolse asielhond waarmee hij vraagt: "vrouwtje, aai je me alsjeblieft nog een keertje?"


Liefde is pijn in mijn buik krijgen van het lachen om een grappig filmpje van mijn oudste dochter die mij toezingt op haar Eigen Wijze.

Liefde is een berichtje ontvangen dat onze jongste zoon weliswaar in cultuurshock verkeert, maar desondanks samen met zijn vriendin als 'vlinders door Praag fladderen'.

Liefde is dat onze andere zoon denkt dat Praag 'toch in Denemarken ligt?' en als hij dit nakijkt op Google maps er een wereld voor hem open gaat.

Liefde is dat ik naar het gekeuvel van onze jongste dochter mag luisteren die samen met mijn man allerlei wereldse zaken doorspreekt.

Liefde is dat mijn schoondochter me succes wenst bij 'mijn' eerste optreden waar ik uiteindelijk helemaal niet ben geweest omdat de griep me heeft gevonden.

Liefde is te vernemen dat ik werd gemist.

Liefde is me bewust worden van mijn grieperige lichaam dat haar best doet beter te worden.

Liefde is het wonder van het leven te mogen zien.

Liefde is de gulle gave mogen zien en kunnen ontvangen die het leven me elke dag opnieuw aanbiedt.

Liefde is steeds dieper beseffen dat het Leven Liefde ís,

een wonder is...

een mysterie is,

een kostbaar geschenk is,

dat gekoesterd en gevierd mag worden.

Aanwezig, vibrerend, uitnodigend

Always Present...How can we not see it.....?