Het T-shirt, de hitte en het hondenvoer

De afgelopen dagen dreigt Nederland ten onder te gaan aan een hittegolf, gevolgd door onweersbuien en hevige regenval. Code Oranje. Binnenblijven en deuren dicht lijkt de enige redding. Maar ja… het hondenvoer is op, dus waag ik me – met gevaar voor eigen leven – vanuit mijn vakantieverblijf in Friesland aan een overlevingstocht naar de plaatselijke dierenwinkel.

Survivalkit mee: flesje water, zonnebril, zonnehoed, zonnebrandcrème, slippers.

Zonder gekheid nu:
Het heeft niets met de hitte te maken, maar ik vergeet altijd een tasje mee te nemen als ik boodschappen doe. En ook nu weer met als gevolg dat ik met een grote zak hondenvoer, allerhande snacks en onmisbare knaagstokjes bovenop elkaar gestapeld tot onder mijn kin naar mijn auto balanceer.

Precies op dat moment wordt mijn blik gevangen door een prachtig symbool op het T-shirt van een dame die me tegemoetkomt.

‘Wow, wat draagt u daar een prachtig hart!’, zeg ik spontaan als we elkaar passeren.

De dame stopt met een grote glimlach, duidelijk ongehaast en kennelijk meer dan bereid tot een klein praatje – code oranje ten spijt. Haar ogen stralen als ze vol enthousiasme vertelt dat het logo op haar borst het symbool is van een hedendaagse mysticus uit Australië. Ze wijst op het liggende lemniscaat dat overgaat in de lijn van het hart. Een eenvoudig, maar alleszeggend beeld.

Ze vertelt verder over de prachtige boodschap van deze spirituele leraar – over de onderlinge verbondenheid van al het leven en over de inspirerende boeken die hij heeft geschreven. Hij nodigt anderen uit tot een diepere laag van bewustzijn. Ze spreekt met warmte over hem en haar enthousiasme te zien en te horen, doet me goed.

Dan zegt ze dat dit inmiddels haar tweede T-shirt is, nadat het vorige versleten was.
‘Helaas is dit exemplaar me veel te groot’ vindt ze en ze plukt demonstratief aan het shirt. Het valt mij nogal mee en samen grappen we dat een hart toch nooit groot genoeg kan zijn.

Inmiddels heb ik het hondenvoer op de grond gezet en er ontvouwt zich een rijk gesprek. Mijn belangstelling is zéker gewekt en het duurt dan ook niet lang voordat de dame de naam van deze spirituele leraar secuur voor mij spelt. Terwijl ik hem op mijn telefoon opzoek, wacht ze geduldig om zeker te weten dat ik de juiste Michael J. Roads heb gevonden.

Als we afscheid nemen, kijkt ze me indringend aan en zegt dan:
‘Weet je: het is echt de hoogste tijd dat we ons meer bewust worden. En dat moeten we werkelijk zélf doen – niemand anders gaat dat voor ons doen!’

Wijze woorden van een vrouw die haar hart laat spreken.

Terwijl ik – met het zweet op mijn bovenlip – de knaagstokjes en hondenbrokken weer tot een wankele toren stapel, merk ik stilletjes op:

 De echte storm raast van binnen. Dáár vinden we de ware Code Oranje!

 

Meer over bewustwording?

 

 

De Elfstedentocht anno 2022 - Een convoy van vrijheid, vrede en liefde

Het is me gelukt! De Elfstedentocht! Helemaal uitgereden. Totaal onvoorbereid en ongetraind stond ik aan de start met nog een hele rij enthousiastelingen en ik heb het volgehouden tot aan het einde aan toe. Dat einde was niet bitter, maar zéker zoet en smaakt naar meer.

Andere deelnemers, jong en oud, straalden stuk voor stuk enthousiasme uit voor Vrijheid, Vrede, Integriteit en getuigden van een enorm Doorzettingsvermogen. Die Friezen zijn een aanstekelijk volk en ik voel me dan ook als een vis in het water in deze Elfstedentocht.

Als een volleerde koningin wuif ik naar de talloze mensen langs de kant van de weg. Ik begin te begrijpen hoe Maxima zich moet voelen. Tranen wellen in mij op door de intens lange stoet én alle support langs de weg. De eenheid is tastbaar, zichtbaar, voelbaar. Zowel de Nederlandse als de Friese vlag wordt door velen gedragen. We zijn trotse Nederlanders en bereid ons land te behoeden voor het afglijden naar een controlemaatschappij.

Slecht een enkeling schudt meewarig het hoofd of houdt een hand beschermend voor de ogen, zoals een oogklep, om maar niet te hoeven zien. Of een overijverige politieagent die een boete uitdeelt omdat er getoeterd wordt. Hoe opvallend is het verschil in energie. De deelnemers van deze vrijheidstocht jubelen, zijn blij, vrij en enthousiast en staan in schril contrast met die enkeling, die met een afwijzende houding, gebogen wegduikt.

In de normale nieuwsbronnen vinden we niets terug van deze tocht of die andere tochten die in Nederland en de rest van de wereld worden georganiseerd. Welnee, stel je voor dat we positieve geluiden zouden laten horen van een groeiende groep kritische mensen? Stel je voor dat we de wereld moeten laten weten wat er in Canada gebeurt. Nee, daar waagt NOS e.a. zich niet aan. Gelukkig zijn er andere kanalen, alternatieve media, onlinegroepen en zijn er mensen met drones, zodat we weten dat we niet alleen staan.

De truckers in Canada hebben de hele wereld aangestoken. Together we stand...or drive, or skate or walk!

Dit is niet een beweging tégen vaccineren. Nee. Dit is een beweging voor vrijheid, gelijkheid en vrede, het handhaven van artikel 1 van onze Grondwet.

Mainstream wil het niet weten, Mainstream wil het niet publiceren. Mainstream lijkt alleen propaganda te maken voor de overheid. Daarom delen we het zelf maar! Deel je mee?

 www.silent-touch.nl voor bewustwording