maandag 21 juli 2014
woensdag 9 juli 2014
Koetjes en kalfjes
Hoeveel adem verspillen we door te praten over koetjes en
kalfjes? En ik bedoel nu niet de echte koeien en de echte kalven, want daar
zouden we juist meer over mogen praten. Over hoe de kalfjes één dag na hun geboorte bij hun moeder worden weggehaald om in kille stallen eenzaam te wachten op een smakelijke marinade. Of
over de koeien die levenslang in megastallen staan, geen daglicht zien
en/of beweging hebben om eveneens een vaak on’mens’elijke weg naar de supermarkten
te ontvangen met de twijfelachtige eer als aanbieding van de week te eindigen.
Nee, dan kunnen we toch
beter praten over ‘koetjes en kalfjes’. Over hoe het met ons gaat en dat we dan
knikken dat het best goed gaat terwijl we eigenlijk in oorlog zijn…in oorlog
met onszelf, met een ander, met de omgeving, met de wereld, zonder dat we het natuurlijk
willen toegeven, of willen weten, laat staan hardop zeggen.
Ik heb mijn eigen makke steeds beter in
de gaten: Ik kan best praten over over koetjes en kalfjes, maar zwijg niet over de èchte koeien en de èchte kalven en de wereld
om mij heen waardeert dat niet. Punt.
woensdag 2 juli 2014
Het leven is perfect
Het leven is als een zorgzame moeder,
die je omarmt en beschermt
die je voedt en koestert.
die naar je luistert en jou echt hoort.
Het leven is als een sterke vader,
die je steunt als je bang bent
die je uitdaagt als je draalt
die je een duwtje in de goede richting geeft.
Het leven is als een onschuldig kind
dat naar je lacht
met open hart
dat naar je kijkt
zonder verwachting, zonder oordeel, vol vertrouwen, met een open hart.
Het leven is het liefdevolle hart van ons bestaan.
Ze wijst je de weg.
Ze legt op het juiste moment obstakels voor je neer, zodat je ervan kunt leren.
Soms doet dat pijn, soms geeft het vreugde, soms geeft het inzichten,
Het laat je nooit in de steek.
Het leven is zo intelligent.
Daar hoef je niet aan te twijfelen.
Je hoeft niet te weifelen.
Je hoeft je alleen maar over te geven.
Over te geven aan Dat wat er op je weg komt, op je pad staat,
om ervan te proeven en te leren, van te huiveren of te genieten, in te rusten, mee te zijn.
Het leert je, het wijst je en troost je, het warmt je, het omvat je.
Jij leeft niet het leven. Het leven leeft jou. Het is perfect.
zondag 29 juni 2014
Wakker worden
Ik hoop dat jij ooit zal ontwaken,
ontwaken uit jouw diepe, diepe slaap.
Wakker zal worden en zal zien,
zal zien en voelen.
Dat jouw licht van binnen nooit meer zal slapen.
Dat je zal zien en voelen,
wie ik was,
en wie ik ben,
en zal zien dat ik
en mijn licht
helemaal niet zo donker was
als jouw diepe, diepe slaap.
-- Lizeth van Son --
Ik wou dat ik kon varen..
Pling..mijn mobiel gaat af..heel vroeg in de ochtend..wie appt mij nu zo vroeg?
Slaperig grijp ik naar mijn bril en lees het berichtje van mijn dochter. Na de eerste regel zit ik al op het randje van mij bed...en ik mag dit zo maar delen:
Slaperig grijp ik naar mijn bril en lees het berichtje van mijn dochter. Na de eerste regel zit ik al op het randje van mij bed...en ik mag dit zo maar delen:
Ik praat met je
en alle woorden die ik jou vertel
gaan de lucht in.
Ik zie ze dansen om jouw hoofd
om jouw gedachten.
Jouw gedachten die ergens anders heen varen.
Ik wou dat ik kon varen.
Dat mijn gedachten konden varen
naar een plek waar die van jou niet zouden zijn.
-- Lizeth van Son --
donderdag 19 juni 2014
woensdag 21 mei 2014
Klaarwakker
Wakker. Klaarwakker. Fluitend word ik wakker.
Ik luister naar de eerste vogel, die zich exact om 4:30 uur laat horen. Zonder gene, zonder terughouden, zonder zich te bekommeren hoe hij fluit of dat hij op tijd is. Hij fluit omdat het tijd is. Hij fluit uit volle borst. Hij fluit mij. Hij fluit mij wakker. Het leven borrelt in mij op en ik kan niet meer blijven liggen.
Binnen een paar seconden wordt deze vroege vogel bijgevallen en al snel is het een compleet orkest. Mijn achtertuin is omgetoverd tot concertgebouw en ik zit op de eerste rang. De vogels spelen een spel van vraag en antwoord, van aarzelend zacht naar aanzwellend overtuigend. Teder en hartstochtelijk tegelijk. Ieder zingt zijn eigen lied, langzaam versmeltend tot een vloeiend geheel.
Welke dirigent leidt dit lieflijk spektakel?
Hoe is dit gecomponeerd?
Uit welke bron barst dit geluk?
Het hele leven fluit en roept om wakker te worden en uit volle borst mee te fluiten, ieder op zijn eigen wijze, op zijn eigen toon. Elke noot als een Ode aan het Leven.
Ik luister naar de eerste vogel, die zich exact om 4:30 uur laat horen. Zonder gene, zonder terughouden, zonder zich te bekommeren hoe hij fluit of dat hij op tijd is. Hij fluit omdat het tijd is. Hij fluit uit volle borst. Hij fluit mij. Hij fluit mij wakker. Het leven borrelt in mij op en ik kan niet meer blijven liggen.
Binnen een paar seconden wordt deze vroege vogel bijgevallen en al snel is het een compleet orkest. Mijn achtertuin is omgetoverd tot concertgebouw en ik zit op de eerste rang. De vogels spelen een spel van vraag en antwoord, van aarzelend zacht naar aanzwellend overtuigend. Teder en hartstochtelijk tegelijk. Ieder zingt zijn eigen lied, langzaam versmeltend tot een vloeiend geheel.
Welke dirigent leidt dit lieflijk spektakel?
Hoe is dit gecomponeerd?
Uit welke bron barst dit geluk?
Het hele leven fluit en roept om wakker te worden en uit volle borst mee te fluiten, ieder op zijn eigen wijze, op zijn eigen toon. Elke noot als een Ode aan het Leven.
Abonneren op:
Posts (Atom)