Wees eens
helemaal stil en luister naar de geluiden van het leven.
Voel de
liefkozing waarmee de zon ondergaat in de zee.
Aanschouw
het wonder van de sterren aan de hemel.
Laat de wind
met je haren spelen en het zand door je vingers glijden.
Dans met de
golven, vlieg met de wind.
Zing met de
vogels, versmelt met de bomen.
Verkwik je
met de ochtenddauw en kleur je in het avondrood.
Laat de vallende
blaadjes je wangen kussen.
Verlies jezelf
in de duinen, hervind jezelf in het gras.
Word verrast
door de narcis en weet je geborgen in het bos.
Laaf je aan
de rivier en verbind je met de karper in de vijver.
Luister naar
de Eigenwijsheid van een ander en de liefdevolle stem in je hart.
Laat je
verwonderen over de trek van de vogels en de veerkracht van de natuur.
Verlies je
in het ruizen van de golven en verbind je met de stilte in een flakkerende
kaars.
Laat de
regen je overspoelen en de herfstkleuren je verbluffen.
Slaap onder
het wakende licht van de maan en
Warm je hart aan de eeuwig stralende zon.
Zie het
Leven in je Dansen.
Hoor het
Leven in je Zingen!
Leef!
Stil zit ik bij haar, met haar broze hand in de mijne. Zachtjes volg ik met mijn vinger de donkere aderen, die als kleine kronkelende riviertjes onder haar dunne huid liggen. Ik ken haar niet. Ze ligt gewoon hier in dit verzorgingshuis, waar ik een bezoekje mag brengen. 
