Above else guard your heart, for everything you do flows from it (Spreuken 4:23)

Deze boodschap kwam ik tegen in een roman die ik las. Hij raakte iets dieps in mij. Het is een prachtige Bijbelse tekst, die in het Nederlands wordt vertaald als 'Behoed uw hart boven al wat te bewaren is, want daaruit zijn de oorsprongen des levens'. Het zet me aan tot contemplatie.

Gezien de intense tijd, waarin we door corona en met name de coronamaatregelen en de angst daaromheen leven, is dit wat mij betreft zeker de moeite waard om nader te onderzoeken. Elk mens ziet dat de tweedeling scherper wordt, het vingerwijzen ongenuanceerder en angst groeit.
Mensen raken van zichzelf en anderen verwijderd, sommigen zijn zelfs depressief,  anderen onverschillig of erger. Deze emoties en gedachten leven in ons collectieve bewustzijn, dus we staan daar niet los van.
Juist deze tijd vraagt om bewustwording en zelfonderzoek:

• Kunnen we te midden van de chaos in aanraking komen met dat wat in ons hart leeft, dat wat in íeders hart leeft?
• Kunnen we tot realisatie komen dat in ons hart universele kwaliteiten leven? Kwaliteiten zoals vertrouwen, openheid, oordeelloosheid, wijsheid, geweldloosheid, opmerkzaamheid, inzicht, eerlijkheid, trouw en ik denk dat iedereen hier nog wel wat aan toe kunnen voegen?
• Hoe voeden we het licht in ons hart?
• Vanuit welke gedachten en vanuit welke emoties leiden we ons leven?
• En als we dat weten, hebben we daar dan invloed op?

Ja, daar hebben we invloed op, is mijn persoonlijke ervaring. Dus dan rijst de vraag:

Hoe?

Er leiden meerdere wegen naar Rome en ik noem graag een drietal mogelijkheden, die voor mij in elk geval belangrijk en effectief zijn.

Klik hier om verder te lezen op de website van Silent Touch.

 

lees de Bijbelse tekst hier in het Nederlands

lees de Bijbelse tekst hier in het Engels

Een luchtalarm en maar liefst twee regenbogen voor jou!

Net voor oud jaar is mijn eigen Schone Mama overleden in haar innig geliefde Mallorca. De crematie vond onlangs in zeer besloten kring plaats aldaar in aanwezigheid van haar drie kinderen. Vanaf mijn bank in de huiskamer was ik er deels online bij. Door o.a. haperende internetverbindingen heb ik uiteindelijk op eigen manier afscheid genomen, eenvoudig met een brandende kaars, een foto en een klein belletje, een mantra, een song en in stilte. 

Midden in mijn gebed ging het maandelijkse luchtalarm af. Het intense geluid bracht de tranen in mijn ogen. Ontroerd en ook wat ontdaan liet ik de klank door me heen gaan en liet mijn tranen de vrije loop. Mijn man belde me even daarna op en stuurde een foto van een regenboog, die op dat moment verscheen exact op de plek waar Moeder haar laatste rustplaats had aangewezen. Daar word je toch even net iets stiller van.

Een luchtalarm om je heengaan aan te kondigen en een regenboog om je overgang te markeren, het wonder van het leven zo zichtbaarder en tastbaar.

Ik ben nuchter genoeg om me te realiseren dat een luchtalarm maandelijks terugkeert en dat een regenboog regelmatig verschijnt. En toch...het exact samenvallen op zo'n cruciaal moment, geeft een diep vertrouwen. Vertrouwen in liefde, vertrouwen in een onzichtbare kracht die in ons allen is, voorbij tijd, voorbij ruimte, voorbij vorm. Dat dan ook nog een regenboog verschijnt op het moment dat mijn schoonmama haar laatste rustplaats bereikt, bevestigt het vertrouwen nog meer.

Zoals mijn moeder het - geroerd door dit event - op haar eigen wijze en vol ontzag verwoordde: 'Onze Lieve Heer heeft zich er ook nog eens mee bemoeid.'

Een afscheid in coronatijd nodigt zeker uit tot creativiteit, inventiviteit. Dit kan ons dieper samenbrengen. We zijn allen in staat om op andere manier dan we gewend zijn intens met elkaar te zijn. Het geeft ons kracht om ons hart dieper te openen en ook al zijn we niet met elkaar, dan juist kunnen we ons toewijden om in spirit & heart met elkaar te zijn.

 

www.silent-touch.nl

Eén plus één is toch gewoon twee?

Ik zit op mijn werk als ik word gebeld door een onbekend nummer. Dat is meestal mijn moeder. Zij heeft een nogal eigenzinnige telefoon, waarbij niemand in de familie het voor elkaar krijgt nummerherkenning in te stellen. Dat we daardoor vaker telefonische verkopers aan de telefoon krijgen, nemen we maar voor lief.

Ik zit precies in een ingewikkeld rekenklusje voor mijn werkgever en verdiep me al enige tijd in een Exel sheet met lange berekeningen. Maar, als mijn moeder zegt dat ze dringend advies nodig heeft, laat ik alles vallen.

'Wat is er dan mam?'

Op gespannen toon legt mijn moeder uit dat haar lerares van de wekelijkse Engelse les heeft voorgesteld om in kleinere groepjes van drie à vier mensen bij haar thuis in haar zolderkamer te komen. De éne groep om 10.00 uur en de andere groep om 11.00 uur. Mijn moeder zucht en laat een lange stilte vallen...

'En wat is dan uw vraag, mam?'

Vervolgens legt ze enigszins geïrriteerd en verontwaardigd uit dat ze deze actie van haar juf bepaald niet kan waarderen, omdat de regering ons tenslotte vraagt om thuis niet meer dan twee mensen per dag uit te nodigen.

'Je hoeft het niet altijd met de regels eens te zijn, maar ik wil me er wel aan houden!
En dit is dus 5 te veel per dag en daar doe ik niet aan mee; ik houd me aan de voorschriften!', zegt ze er met grote pertinentie achteraan. In gedachten zie ik dan hoe ze haar kin de lucht in steekt en een zeer gedecideerde blik in haar ogen heeft.

'Eén plus één is toch gewoon twee! Dat is niet zo'n ingewikkeld rekensommetje, toch?'
Ik heb respect voor haar discipline, ook al ontzegt ze zichzelf hiermee een uitje.

Dan valt mijn blik weer op mijn scherm met de ingewikkelde berekeningen en grafieken en vraag mij grinnikend af wie er hier eigenlijk advies nodig heeft? 

And by the way,
At the end of the day
All is ok

www.silent-touch.nl