Posts tonen met het label albert heijn. Alle posts tonen
Posts tonen met het label albert heijn. Alle posts tonen

dinsdag 5 februari 2019

Veggie Receppie: groenten uit de wok met udon en miso

Bij ons is avondeten hét moment om even bij te kletsen, onze belevenissen van de dag uit te wisselen of nieuwtjes te delen. Tijdens het koken keuvelen we meestal al wat. Zo ook vandaag. Ik begin met het snijden van de groenten en vertel ondertussen dat ik een dame tegen het lijf liep in het plaatselijke wandelbos. Ze verwijderde een pamfletje van het houten toegangshek. Ze had eerder die week een waardevolle oorbel verloren en daarom had ze bij de ingang een papier opgehangen met de vraag of iedereen er naar wilde zoeken. Prompt was ze gebeld door iemand van 'Handhaving' en zelfs jawel: een heuse berisping gekregen. Ze mocht niet zomaar briefjes op publieke plaatsen hangen. Ja, ja, de orde moet wel gehandhaafd blijven natuurlijk.

De orde in de keuken is inmiddels ver te zoeken en mijn man kijkt naar de stapel potten en pannen. Ja, ik gebruik altijd graag en veel pannen, potten, messen, bakjes, vorken en messen. En vandaag ook de wok.

Gewokte groenten met udon en zalm (of tofu):
Kijk in je koelkast en zie welke groenten je hebt. Bijna alles kan in dit gerecht.
Ik gebruikte vandaag wat bladeren Chinese kool, een halve prei, een ui, een paar bladeren paksoi en een handje spinazie (of een zak van de AH)
Snij alle groenten grof in schuine stukken (dat ziet er decoratief uit).
Bak eerst zachtjes een ui met een lepel miso. Heb je geen miso dan kun je ook een groentebouillonblokje gebruiken, maar minder 'Japans'.
Vervolgens voeg je de Chinese kool, de prei en het wit van de paksoi toe en roer je de miso goed door de groenten.
Ondertussen kook je de Japanse Udon (soort pasta) gaar en giet je deze af en spoel je om met koud water. Uit laten lekken tot gebruik. Bewaar twee of drie grote soeplepels van het kookwater.
In het midden van de wok bak je wat kleine stukjes zalm of andere vis of tofu of je voegt edamame boontjes toe.
Wok nu ook het groen van de paksoi.
Als de vis gaar is, voeg je twee of drie grote soeplepels kookwater van de udon toe en een handje spinaziebladeren.
Je warmt alles door en je maaltijd is klaar.

Op twee voorverwarmde diepe borden verdeel je de udon en daarover heen schep je alle groenten en vis of voor de vegetarische variant, de tofu. Tot slot giet je de inmiddels heerlijke bouillon in de borden. Garneren voor the look & een extra gezonde bite met wat gekookte of kort opgebakken zeewier. Heb je direct alle mineralen binnen.

Stokjes erbij, geen orde in het bord, geen berisping als je morst, maar gewoon lekker eten.

O ja: de oorbel is gevonden door iemand die zo ondeugend was geweest om de boodschap te lezen.

maandag 19 februari 2018

In de bonus!

Maandagmorgen. De weg naar de AH is kort. Het miezert. Daar gaat mijn haar plat van tegen mijn hoofd liggen. Nog steeds wen ik maar niet aan mijn multifocale glazen en ik mis daardoor steeds een stoepje of een tree. Ziet er weinig charmant uit. Met de boodschappenkar van mijn werk achter me aan slepend (en moeder lacht in haar vuistje) betreed ik de winkel in het centrum van Haarlem. Ik parkeer de kar bij de servicebalie en gooi een muntje in de winkelwagen en loop door het klaphekje.

En daar, daar wordt mijn blik gevangen. Een ogenblik. Door een paar gitzwarte ogen.

Die ogen en de mijne wenden zich ook weer af en ik loop door. Maar  binnen een seconde wordt mijn blik weer gevangen. De ogen naderen en dan staat hij voor me. Onbekend, lang, jong, breed, aantrekkelijk. Breed glimlachend, naar mij.

'Ik moet gewoon even kennismaken' klinkt het donker en melodieus en hij steekt zijn hand uit. Een fractie van een seconde kijk ik hem verbluft aan en dan voel ik een lach in mijn buik en met de vraag 'hoezo?' in mijn hoofd, steekt mijn hand zich volautomatisch uit.
'Hi, ik ben Leroy'.
'Gwendolin' zeg ik keurig opgevoed als ik ben.
'Wow, wat een mooie naam! Wat een mooie vrouw. Verliefd? Verloofd? Getrouwd?', vraagt hij terwijl hij zijn Maclean-witte-tanden bloot lacht.
'All of the above', zeg ik blij en denk aan mijn mooie man en moet nu al lachen bij het idee van zijn gezicht als ik hem dit vertel en ik weet al precies wat hij gaat zeggen.

De lachbui kruipt omhoog. 'Wow', herhaalt Leroy, 'en jammer, want anders had ik het wel geweten'. De lach bereikt nu mijn gezicht en mijn buik begint te schudden. Ik zie mezelf daar staan met mijn voeten stevig in mijn warme winterlaarzen, een warme sjawl om mijn nek, mijn winterjas en mijn benen in een groene mallot, die er mallotig onder uit steken. 

'Wat denkt die snuiter, mijn zoon kan hij zijn; ik ben minimaal 20 jaar ouder. Misschien moet hij mijn multifocale glazen even lenen?'. Kennelijk leest hij mijn gedachten. 'Geloof je mij niet? Je bent echt een prachtvrouw' en hij stapt nu echt in mijn ruimte.

Het moet echt niet gekker worden. Hij laat zich niet makkelijk afschepen en ik laat hem nu maar mijn ring zien. De gouden band heeft effect en terwijl hij zich omdraait en nog een keer diep zucht, verdiep ik me in de uien. Scherp zijn ze! Zelfs zonder ze open te snijden, biggelen de tranen over mijn wangen. Maandag in de bonus!