ijs-voor-babies-en-oude-mensen

Op kantoor zitten een paar ijsverslaafden. Liefst met zoveel mogelijk kleur-, geur- en smaakstoffen en veel calorieën. Superlekker, ja, maar ik ben niet zo'n ijs-eter en als de mussen dan echt van het dak vallen, dan wil ik nog wel eens een waterijsje pakken. Dus als ze mij vragen of ik er ook een wil, dan antwoord ik steevast en beslist: 'nee, bedankt'.

Om toch niet achter te blijven met de ijs-eet-pret heb ik voor kantoor daarom ook van die 'gezondere' perenijsjes gekocht.

'Ik kan er niets aan doen; ik hou gewoon van die kleine baby-ijsjes', zeg ik tegen één van mijn jongere collega's.

Hij knikt begrijpend en terwijl hij schaterend mijn kamer uit holt, zegt hij:
'ja dat zijn inderdaad ijsjes voor babies en oude mensen'.
 
Daar zit ik dan met mijn mond vol tanden, vast gevroren in ijs-voor-babies-en-oude-mensen.
En bedankt, hè?

www.silent-touch.nl

Hondenleven

Hanty, de Russische schone uit onze roedel, worstelt zich langzaam maar zeker heel nieuwsgierig door het kleine kiertje in de deuropening. Nauwlettend houdt ze in de gaten wat daar allemaal voor geschuifel achter de schutting plaatsvindt. De krul die normaal in haar staart zit, verdwijnt als ze zo volkomen in rusthouding staat. Baasje loopt maar heen en weer.

Dan laat ze een knorrende blaf klinken, alsof ze zich bemoeit met de bezigheden:
'Geloof me nu maar, baasje! Je moet daar in de rechterhoek nog wat bladeren wegvegen en dan nog wat rotzooi daar uit de linkerhoek'.
Baasje reageert gezellig terug en over en weer is er een duidelijke uitwisseling en het geveeg gaat vrolijk door.

Als het te lang duurt, druipt ze af en slobbert met veel lawaai en volledige overgave haar waterbak leeg, zich totaal niet bekommerend om de chaos die dat veroorzaakt. Ze kwijlt vervolgens de hele keukenvloer onder en schudt het te veel aan vacht van haar af op het terras.

Ze slentert nog wat rond, ruikt nog even aan een plantje hier en een plantje daar en laat zich met een voldane zucht op het gras vallen.

Wat een hondenleven!

Bosnimf

Bijna dagelijks kom ik haar tegen tijdens mijn ochtendwandeling. Geruisloos beweegt zij zich voort, met langzame pas maakt zij haar ronde door het bos, alsof ze zich met iedere stap bewust is dat ze op iets kostbaars loopt, Moeder Aarde. Ze is altijd gekleed in een mooi en luchtig gewaad en ze gaat helemaal op in de omgeving. Als we elkaar tegenkomen dan begroeten we elkaar altijd vriendelijk, soms wisselen we een paar woordjes. Vriendelijk maakt ze altijd even contact met mijn honden en dan vervolgt ze weer haar eigen pad en ik het mijne.

Vanochtend liep ze erbij als een bosnimf en dat zei ik tegen haar. Ze glimlachte en zei: 'was dat maar waar'.

Wat een goede morgen is het toch weer!

www.silent-touch.nl

Gayatri in de Kuip

Alles is trilling.  Als bijvoorbeeld de bas in de muziek flink hard staat, bij onweer, vuurwerk of natuurgeweld, kun je de vibratie soms niet alleen zien, maar ook voelen. De grotere trillingen zijn makkelijker te ervaren dan de lichtere. De subtielere trillingen kunnen we met het blote oog niet zien, we kunnen ze vaak niet horen en toch zijn ze er altijd. Zijn we ons daarvan bewust?

Vorige maand was ik bij een concert van Marco AMAZING Borsato in de Kuip en daar trilde het behoorlijk. Zware bassen, vuurwerk, drumgeroffel en een uitzinnige massa, die sprong, danste, zong. Zelfs Marco had moeite boven het lawaai uit te komen. The heat & the beat was voelbaar in mijn hele lijf. Zo’n kleine 50.000 mensen; dan gaat er wel wat trillen. Dus ik trilde vrolijk mee en het was een bijna rare ervaring om te voelen hoe mijn lijf de trillingen ervoer; de golven leken dwars door mij heen te gaan, als een klankbord. Wát een beleving!

Dat alles en iedereen trilling is, werd daar in de Kuip weer volkomen helder. En ook dat elke trilling zijn eigen invloed heeft of je dat nu wil of niet. Waarmee je je omringt, is dus niet zo onschuldig als je zou kunnen vermoeden (als je er al over nadenkt natuurlijk ;-)). Muziek, gesprekken, mensen, dieren, dingen, natuur…alles, alles leeft en beweegt, inclusief jijzelf, je eigen emoties en gedachten. Dat heeft een directe invloed op je wezen. Jij hebt invloed op je omgeving en je omgeving op jou.
Dus met wat en met wie voed jij je? Als je dieper ziet, dan begrijp je dat we dus op deze wijze met elkaar zijn verbonden en kunnen we ervaren dat we Eén zijn. Zoals Toon Hermans dicht: ‘ik ben een partje van het geheel, van een gigantisch al’. Niet alleen onmisbaar, maar ook je bent een partje met met invloed! Dat geeft best een verantwoordelijkheid, als je dat eenmaal weet. Hoe voeden we de ander?

Toen ik daar zo in de uitzinnige menigte stond, zong ik spontaan een paar keer stilletjes Gayatri mantra. Gayatri mantra reciteren in De Kuip...kun je je daar wat bij voorstellen? Ik wel in elk geval; ik zie dan direct 50.000 mensen dit aloude (ont)waaklied zingen.

De frequentie van deze mantra is van een subtiele kwaliteit. Deze mantra wordt niet zo af en toe door 50.000 mensen gezongen. In tegendeel: deze mantra wordt 24 uur per dag door vele mensen, van alle nationaliteiten, over de gehele wereld gezongen, gereciteerd, beleefd en geleefd en dat al door generaties vóór ons en door vele generaties, die na ons komen. Daarbij vergeleken is De Kuip – hoe heerlijk en fantastisch ook – natuurlijk maar een kinderbadje!

Overigens lijkt het me wel wat om Gayatri mantra in een volle Kuip te reciteren of zingen, dat wordt dan een tsunami van liefde. Ik zie het voor me! 'Act Local, think Global' and I AM SERIOUS.

Meer weten over bewustwording en Gayatri mantra?

Kijk op www.silent-touch.nl.

De wereld van Superman Hold & Coffee Cup Lift

Sinds een paar maanden ben ik gestart met krachttraining. In eerste instantie niet zozeer vanuit fysieke training, maar meer om te onderzoeken wat 'kracht' is en dan in het bijzonder te ervaren wat 'mijn' eigen kracht is. Tevens leek het mij een mooie tegenhanger van mediteren, tai chi, chi kung, mantra's zingen en dansen etc. Always Pushing the limits.

Een reuze interessant - en vooral verhelderend - onderzoek. De Personal Trainer pusht me voorbij de door mijzelf opgelegde grenzen van het fysieke en daarmee word ik heel subtiel gestretcht op het emotionele en mentale veld. En ook dan kom ik er weer achter dat de ideeën en/of gedachten die ik had over wat ik wel en niet kan op fysiek vlak, net zo min 'waar' blijken als de ideeën en/of gedachten over wat en wie ik werkelijk ben. Zelfonderzoek kun je echt overal en altijd toepassen!

Werken met gewichten vraagt concentratie, focus op je evenwicht en adem, oplettendheid op houding en elke subtiele beweging. Dit brengt logischerwijs presentie en aldus bewustzijn in je lichaam. (Muziek op je oren, kan dan overigens een absolute afleidingsmanoeuvre zijn.) Voor mij is deze krachtmeting met mezelf op dit moment een absolute toevoeging aan mijn spirituele beoefening, waarin het allemaal uiteindelijk draait om integratie in het fysieke lijf, hier en nu!

Ook vanochtend werden de kilo's me om de oren gegooid. Doodleuk zet de PT een gevaarlijk zwaar uitziende Kettlebel voor mijn neus. Of ik even de 'Superman Hold' wil doen dus ik kijk hem hoopvol aan. Ik zie dan direct Superman die met Lois Lane in zijn armen in noodtempo rond de aarde zwiert...Maar nee, dat gaat hij niet doen en ik beland weer op aarde. Beetje bummer, maar ok ok. Geduldig doet de PT de 'Superman Hold' voor en ik kijk wat onnozel toe hoe hij de kettlebel voor zijn borst houdt met gestrekte armen en dan tot 10 telt. Stoïcijns kijkt hij me vervolgens aan en uit alles spreekt: 'You can do this!'. Verfrissend en welkom, deze positieve ondersteuning en 'Yes, I can!'. En overigens: als het een keer niet lukt, dan blijkt het onbevangen beginnen aan zo'n krachtklus juist de winst te zijn. Yes, we can be and do more then we think. 

Huppelend ga ik na zo'n training naar huis, opgewekt en vol energie. BMI, Body & Mind incorporated; passende naam deze sportschool.

En dan is het nu - na de suitcase lift, tig Squats, de Sumo Deadlift (zonder sushi) en de battle met mijn kettle - tijd voor een 'Coffee Cup Lift'; een lekker zwaar bakkie.

Wil je meer weten over coaching en bewustwording? Kijk op www.silent-touch.nl.

Meer weten over sporten bij BMI? klik op www.bmihaarlem.nl.

Help minder; dat helpt meer!

Na de eerste blogs over de bewuste shift van Negatief naar Positief, van Ongezond naar Gezond en van Lijden naar Vreugde, staat vandaag de shift van 'helpless naar helpful' in de schijnwerpers.

Behulpzaam zijn, een ander helpen die het nodig heeft. Dat lijkt vaak een logische en eenvoudige keuze, maar is het wel zo logisch? Voor mij wordt steeds meer helder dat 'minder helpen' het beste - zo niet het énige - 'hulpmiddel' is.

'Ja maar, er zijn mensen, dieren, situaties die hulp nodig hebben'. Ja zeker. Maar de vraag die we ons kunnen stellen, is: 'Vanuit welke bron komt onze hulp?' . Deze vraag nodigt uit tot zelfonderzoek. Vanuit het antwoord op deze vraag, komen onze onderliggende drijfveren aan het licht en die zijn soms wel ontluisterend rauw als je echt eerlijk bent. Is onze hulp wel zo onbaatzuchtig als we denken of zit er een klein addertje onder het gras; een addertje dat schuldgevoel, medelijden, macht, angst of jaloezie heet? Is dat hulp op basis van gelijkwaardigheid? Meestal springen al in de bres en staan we klaar met alle oplossingen, voordat er een hulpvraag komt. Hierdoor hoeft de ander niet eens zelf te onderzoeken wat hij/zij nodig heeft en er ontstaat al snel een 'slachtoffer/dader'-verhouding. En het kan zelfs zijn dat onze hulp averechts werkt...dat herkennen we allemaal! Is dat nu helpless of helpful?

Als we onze drijfveren onder ogen durven zien, popt de volgende vraag automatisch op: "Is onze hulp wel echt zo helpvol?'. Kunnen we daadwerkelijk invoelen van wat er nodig is en wie weet nu het beste wat er nodig is?

Nog afgezien van het feit dat er meestal niet eens een hulpvraag ís, leert de ervaring dat er niet of nauwelijks gehoor wordt gegeven aan al onze goedbedoelde adviezen. Dus zo'n zelfonderonderzoek is heel vruchtbaar en brengt ons uit de actie, in een meer observerende modus. En vanuit die observatie, kunnen we meer en meer samenvallen met wat er is.

Praktisch?
In de praktijk gebracht, kun je de komende week eens kijken of je je bewust bent wie je helpt, hoe je helpt, of er wel een hulpvraag is en of de hulp wel zo helpvol en in afstemming met de ander of de situatie is? Is er wel hulp nodig en wat is er dan precies nodig?

Uiteindelijk komen we tot vertrouwen op het leven zelf en zullen we rusten in het diepe weten dat in elk wezen Buddha leeft. Heeft een Buddha hulp nodig en zo ja, wie zou dan het beste weten óf en welke hulp nodig is? 


Wil je meer weten over empowerment en bewustwording? 
Kijk op www.silent-touch.nl.


Voorgaande blogs in deze reeks zijn terug te vinden door onderstaande links te volgen:
Van Negatief naar Positief
Van Ongezond naar Gezond

Van Lijden naar Vreugde

Hoe reuze kies jij?

Al voordat we zijn geboren, staan we onder invloed van alles wat er gebeurt in het leven, onze omgeving, onze ouders, de moeder, die ons draagt. Vanaf onze geboorte tot op het moment van vandaag worden we gevormd door wat mensen zeggen, je vertellen, de muziek die je hoort, de cultuur waar je in opgroeit. Dat zijn allemaal kleine programmaatjes die in ons systeem draaien. Het éne programmaatje wat prominenter aanwezig dan het andere. Als je geprogrammeerd bent en het programma begint wat vast te lopen of je bent niet helemaal tevreden met het resultaat, kun je jezelf dan eigenlijk herprogrammeren? Kun je jezelf rebooten? Resetten? Updaten? En een nieuw programma downloaden? En misschien zelfs programmaloos zijn?

Ja, natuurlijk kan dat. In twee eerdere blogs kun je lezen hoe je bijvoorbeeld een bewuste keuze kunt maken om van negatief naar positief te bewegen en hoe je van ongezond naar gezond kunt switchen. Deze blog gaat over de bewuste keuze van lijden naar vreugde.

Met in het achterhoofd de wétenschap dat je als mens vol programma's zit en je kijkt in de wereld om je heen dan is 'lijden' een redelijk groot collectief programma. We lijden met elkaar heel wat af en er is ook een neiging om dat 'normaal' te vinden. We maken ruzie, we maken amok, we klagen, we treuren, we mopperen en we praten veel en vaak over alles waaraan we lijden. We wijzen met ons beschuldigende vingertje zoveel mogelijk naar anderen. Ja echt. Ook al denk je van niet, heel subtiel zijn we het toch vaak niet eens met iets, iemand, een situatie en hebben daar toch wel een oordeel over. Het zou er toch beter, mooier maar in elk geval ánders uit moeten zien. Of het nu de juf op school is, die een ander lijkt voort te trekken, onze vader die maar nooit beschikbaar is, onze moeder die altijd druk is of de buurman die te veel lawaai maakt, we zijn het er niet mee eens. Zelfs ons eigen lijf vinden we niet goed genoeg, onze haren te dun, te krullerig of te steil, onze billen te slap, onze benen te dik. Het leven zou er echt anders uit moeten zien dan het eruit ziet.Hij of zij had echt iets anders moeten zeggen, iets anders moeten doen om jou beter te doen voelen. Grote dingen, kleine dingen, we verzetten ons ertegen. Dat is lijden, groot of klein.

Lijden keren naar vreugde is in feite niet meer en ook niet minder dan het opmerken van het lijden, het niet meer ontkennen ervan én uiteindelijk de vrijheid om voor vreugde te kiezen. Drie stappen naar bevrijding.

Praktisch proefje:
Pak een vel papier en schrijf het woord lijden met een 😟op de linkerhelft en het woord vreugde met een 😊 op de rechterhelft van het papier. Merk het op als je lijdt en kies er dan bewust voor om tot vreugde te komen. Niet doen of lijden niet bestaat, nee! Dat hoeven we nooit te ontkennen, maar we kunnen wel bewegen naar vreugde. Schrijf gedurende een week op wat lijden én wat vreugde veroorzaakt. Zo ontstaan er twee rijen naast elkaar, die er beide gewoonweg zijn, maar je zult merken dat je vrijelijk kunt bewegen, kiezen. Het is niet het streven naar vreugde, maar het zíen van het lijden, het niet ontkennen en daarna de transformatie van spanning náár ontspanning.

Heel gechargeerd zijn er twee keuzes in het leven: liefde of angst.
Liefde (vreugde) bestaat uit de kwaliteiten met als kenmerk ontspanning, gemak, zorgeloosheid, compassie, toewijding, geduld, vriendelijkheid, dankbaarheid.....SMILE
Angst (lijden) bestaat uit spanning, verkramping, veroordeling, vernietiging...

Wát worden we krachtige mensen als we besluiten kritisch te kijken naar onze programma's en te stoppen met wachten totdat anderen het voor ons oplossen of dat er iets moet gebeuren/veranderen voordat we ons beter voelen. We worden actief en levendig als we kritisch kijken of de programma's ons en de wereld om ons heen ondersteunen of dat ze lijden veroorzaken. Zodra het antwoord op deze vraag bekend is, wordt de keuze langzaam maar zeker eenvoudiger. Een glimlach werkt.

Ja, de keuze is reuze. Hoe reuze kies jij?


S.M.I.L.E. - So Much In Love Expressed!


Meer weten over bewustwording of raad hierbij nodig?
Kijk op www.silent-touch.nl

#bewustwording #meditatie #kiesjeliefdeofkiesjeangst?