Ode aan Henk

Fluitend fietste hij langs me, zijn evenwicht trachtend te behouden op een beladen fiets. Henk fiets al jaren langs de Zeeweg, al jaren op diezelfde fiets, in dezelfde jas, kaplaarzen en stevige handschoenen aan. Een legergroen jack en een groene wollen muts over een groen petje maken dat je hem niet zo snel zou opmerken, terwijl hij juist zo opmerkelijk is. Met een grijptang in de aanslag struint Henk door zijn omgeving. Zigzaggend over de weg grijpt hij al fietsend zwerfvuil en werpt het in een mand achterop zijn fiets.