Gayatri in de Kuip

Alles is trilling.  Als bijvoorbeeld de bas in de muziek flink hard staat, bij onweer, vuurwerk of natuurgeweld, kun je de vibratie soms niet alleen zien, maar ook voelen. De grotere trillingen zijn makkelijker te ervaren dan de lichtere. De subtielere trillingen kunnen we met het blote oog niet zien, we kunnen ze vaak niet horen en toch zijn ze er altijd. Zijn we ons daarvan bewust?

Vorige maand was ik bij een concert van Marco AMAZING Borsato in de Kuip en daar trilde het behoorlijk. Zware bassen, vuurwerk, drumgeroffel en een uitzinnige massa, die sprong, danste, zong. Zelfs Marco had moeite boven het lawaai uit te komen. The heat & the beat was voelbaar in mijn hele lijf. Zo’n kleine 50.000 mensen; dan gaat er wel wat trillen. Dus ik trilde vrolijk mee en het was een bijna rare ervaring om te voelen hoe mijn lijf de trillingen ervoer; de golven leken dwars door mij heen te gaan, als een klankbord. Wát een beleving!

Dat alles en iedereen trilling is, werd daar in de Kuip weer volkomen helder. En ook dat elke trilling zijn eigen invloed heeft of je dat nu wil of niet. Waarmee je je omringt, is dus niet zo onschuldig als je zou kunnen vermoeden (als je er al over nadenkt natuurlijk ;-)). Muziek, gesprekken, mensen, dieren, dingen, natuur…alles, alles leeft en beweegt, inclusief jijzelf, je eigen emoties en gedachten. Dat heeft een directe invloed op je wezen. Jij hebt invloed op je omgeving en je omgeving op jou.
Dus met wat en met wie voed jij je? Als je dieper ziet, dan begrijp je dat we dus op deze wijze met elkaar zijn verbonden en kunnen we ervaren dat we Eén zijn. Zoals Toon Hermans dicht: ‘ik ben een partje van het geheel, van een gigantisch al’. Niet alleen onmisbaar, maar ook je bent een partje met met invloed! Dat geeft best een verantwoordelijkheid, als je dat eenmaal weet. Hoe voeden we de ander?

Toen ik daar zo in de uitzinnige menigte stond, zong ik spontaan een paar keer stilletjes Gayatri mantra. Gayatri mantra reciteren in De Kuip...kun je je daar wat bij voorstellen? Ik wel in elk geval; ik zie dan direct 50.000 mensen dit aloude (ont)waaklied zingen.

De frequentie van deze mantra is van een subtiele kwaliteit. Deze mantra wordt niet zo af en toe door 50.000 mensen gezongen. In tegendeel: deze mantra wordt 24 uur per dag door vele mensen, van alle nationaliteiten, over de gehele wereld gezongen, gereciteerd, beleefd en geleefd en dat al door generaties vóór ons en door vele generaties, die na ons komen. Daarbij vergeleken is De Kuip – hoe heerlijk en fantastisch ook – natuurlijk maar een kinderbadje!

Overigens lijkt het me wel wat om Gayatri mantra in een volle Kuip te reciteren of zingen, dat wordt dan een tsunami van liefde. Ik zie het voor me! 'Act Local, think Global' and I AM SERIOUS.

Meer weten over bewustwording en Gayatri mantra?

Kijk op www.silent-touch.nl.

De wereld van Superman Hold & Coffee Cup Lift

Sinds een paar maanden ben ik gestart met krachttraining. In eerste instantie niet zozeer vanuit fysieke training, maar meer om te onderzoeken wat 'kracht' is en dan in het bijzonder te ervaren wat 'mijn' eigen kracht is. Tevens leek het mij een mooie tegenhanger van mediteren, tai chi, chi kung, mantra's zingen en dansen etc. Always Pushing the limits.

Een reuze interessant - en vooral verhelderend - onderzoek. De Personal Trainer pusht me voorbij de door mijzelf opgelegde grenzen van het fysieke en daarmee word ik heel subtiel gestretcht op het emotionele en mentale veld. En ook dan kom ik er weer achter dat de ideeën en/of gedachten die ik had over wat ik wel en niet kan op fysiek vlak, net zo min 'waar' blijken als de ideeën en/of gedachten over wat en wie ik werkelijk ben. Zelfonderzoek kun je echt overal en altijd toepassen!

Werken met gewichten vraagt concentratie, focus op je evenwicht en adem, oplettendheid op houding en elke subtiele beweging. Dit brengt logischerwijs presentie en aldus bewustzijn in je lichaam. (Muziek op je oren, kan dan overigens een absolute afleidingsmanoeuvre zijn.) Voor mij is deze krachtmeting met mezelf op dit moment een absolute toevoeging aan mijn spirituele beoefening, waarin het allemaal uiteindelijk draait om integratie in het fysieke lijf, hier en nu!

Ook vanochtend werden de kilo's me om de oren gegooid. Doodleuk zet de PT een gevaarlijk zwaar uitziende Kettlebel voor mijn neus. Of ik even de 'Superman Hold' wil doen dus ik kijk hem hoopvol aan. Ik zie dan direct Superman die met Lois Lane in zijn armen in noodtempo rond de aarde zwiert...Maar nee, dat gaat hij niet doen en ik beland weer op aarde. Beetje bummer, maar ok ok. Geduldig doet de PT de 'Superman Hold' voor en ik kijk wat onnozel toe hoe hij de kettlebel voor zijn borst houdt met gestrekte armen en dan tot 10 telt. Stoïcijns kijkt hij me vervolgens aan en uit alles spreekt: 'You can do this!'. Verfrissend en welkom, deze positieve ondersteuning en 'Yes, I can!'. En overigens: als het een keer niet lukt, dan blijkt het onbevangen beginnen aan zo'n krachtklus juist de winst te zijn. Yes, we can be and do more then we think. 

Huppelend ga ik na zo'n training naar huis, opgewekt en vol energie. BMI, Body & Mind incorporated; passende naam deze sportschool.

En dan is het nu - na de suitcase lift, tig Squats, de Sumo Deadlift (zonder sushi) en de battle met mijn kettle - tijd voor een 'Coffee Cup Lift'; een lekker zwaar bakkie.

Wil je meer weten over coaching en bewustwording? Kijk op www.silent-touch.nl.

Meer weten over sporten bij BMI? klik op www.bmihaarlem.nl.

Help minder; dat helpt meer!

Na de eerste blogs over de bewuste shift van Negatief naar Positief, van Ongezond naar Gezond en van Lijden naar Vreugde, staat vandaag de shift van 'helpless naar helpful' in de schijnwerpers.

Behulpzaam zijn, een ander helpen die het nodig heeft. Dat lijkt vaak een logische en eenvoudige keuze, maar is het wel zo logisch? Voor mij wordt steeds meer helder dat 'minder helpen' het beste - zo niet het énige - 'hulpmiddel' is.

'Ja maar, er zijn mensen, dieren, situaties die hulp nodig hebben'. Ja zeker. Maar de vraag die we ons kunnen stellen, is: 'Vanuit welke bron komt onze hulp?' . Deze vraag nodigt uit tot zelfonderzoek. Vanuit het antwoord op deze vraag, komen onze onderliggende drijfveren aan het licht en die zijn soms wel ontluisterend rauw als je echt eerlijk bent. Is onze hulp wel zo onbaatzuchtig als we denken of zit er een klein addertje onder het gras; een addertje dat schuldgevoel, medelijden, macht, angst of jaloezie heet? Is dat hulp op basis van gelijkwaardigheid? Meestal springen al in de bres en staan we klaar met alle oplossingen, voordat er een hulpvraag komt. Hierdoor hoeft de ander niet eens zelf te onderzoeken wat hij/zij nodig heeft en er ontstaat al snel een 'slachtoffer/dader'-verhouding. En het kan zelfs zijn dat onze hulp averechts werkt...dat herkennen we allemaal! Is dat nu helpless of helpful?

Als we onze drijfveren onder ogen durven zien, popt de volgende vraag automatisch op: "Is onze hulp wel echt zo helpvol?'. Kunnen we daadwerkelijk invoelen van wat er nodig is en wie weet nu het beste wat er nodig is?

Nog afgezien van het feit dat er meestal niet eens een hulpvraag ís, leert de ervaring dat er niet of nauwelijks gehoor wordt gegeven aan al onze goedbedoelde adviezen. Dus zo'n zelfonderonderzoek is heel vruchtbaar en brengt ons uit de actie, in een meer observerende modus. En vanuit die observatie, kunnen we meer en meer samenvallen met wat er is.

Praktisch?
In de praktijk gebracht, kun je de komende week eens kijken of je je bewust bent wie je helpt, hoe je helpt, of er wel een hulpvraag is en of de hulp wel zo helpvol en in afstemming met de ander of de situatie is? Is er wel hulp nodig en wat is er dan precies nodig?

Uiteindelijk komen we tot vertrouwen op het leven zelf en zullen we rusten in het diepe weten dat in elk wezen Buddha leeft. Heeft een Buddha hulp nodig en zo ja, wie zou dan het beste weten óf en welke hulp nodig is? 


Wil je meer weten over empowerment en bewustwording? 
Kijk op www.silent-touch.nl.


Voorgaande blogs in deze reeks zijn terug te vinden door onderstaande links te volgen:
Van Negatief naar Positief
Van Ongezond naar Gezond

Van Lijden naar Vreugde

Hoe reuze kies jij?

Al voordat we zijn geboren, staan we onder invloed van alles wat er gebeurt in het leven, onze omgeving, onze ouders, de moeder, die ons draagt. Vanaf onze geboorte tot op het moment van vandaag worden we gevormd door wat mensen zeggen, je vertellen, de muziek die je hoort, de cultuur waar je in opgroeit. Dat zijn allemaal kleine programmaatjes die in ons systeem draaien. Het éne programmaatje wat prominenter aanwezig dan het andere. Als je geprogrammeerd bent en het programma begint wat vast te lopen of je bent niet helemaal tevreden met het resultaat, kun je jezelf dan eigenlijk herprogrammeren? Kun je jezelf rebooten? Resetten? Updaten? En een nieuw programma downloaden? En misschien zelfs programmaloos zijn?

Ja, natuurlijk kan dat. In twee eerdere blogs kun je lezen hoe je bijvoorbeeld een bewuste keuze kunt maken om van negatief naar positief te bewegen en hoe je van ongezond naar gezond kunt switchen. Deze blog gaat over de bewuste keuze van lijden naar vreugde.

Met in het achterhoofd de wétenschap dat je als mens vol programma's zit en je kijkt in de wereld om je heen dan is 'lijden' een redelijk groot collectief programma. We lijden met elkaar heel wat af en er is ook een neiging om dat 'normaal' te vinden. We maken ruzie, we maken amok, we klagen, we treuren, we mopperen en we praten veel en vaak over alles waaraan we lijden. We wijzen met ons beschuldigende vingertje zoveel mogelijk naar anderen. Ja echt. Ook al denk je van niet, heel subtiel zijn we het toch vaak niet eens met iets, iemand, een situatie en hebben daar toch wel een oordeel over. Het zou er toch beter, mooier maar in elk geval ánders uit moeten zien. Of het nu de juf op school is, die een ander lijkt voort te trekken, onze vader die maar nooit beschikbaar is, onze moeder die altijd druk is of de buurman die te veel lawaai maakt, we zijn het er niet mee eens. Zelfs ons eigen lijf vinden we niet goed genoeg, onze haren te dun, te krullerig of te steil, onze billen te slap, onze benen te dik. Het leven zou er echt anders uit moeten zien dan het eruit ziet.Hij of zij had echt iets anders moeten zeggen, iets anders moeten doen om jou beter te doen voelen. Grote dingen, kleine dingen, we verzetten ons ertegen. Dat is lijden, groot of klein.

Lijden keren naar vreugde is in feite niet meer en ook niet minder dan het opmerken van het lijden, het niet meer ontkennen ervan én uiteindelijk de vrijheid om voor vreugde te kiezen. Drie stappen naar bevrijding.

Praktisch proefje:
Pak een vel papier en schrijf het woord lijden met een 😟op de linkerhelft en het woord vreugde met een 😊 op de rechterhelft van het papier. Merk het op als je lijdt en kies er dan bewust voor om tot vreugde te komen. Niet doen of lijden niet bestaat, nee! Dat hoeven we nooit te ontkennen, maar we kunnen wel bewegen naar vreugde. Schrijf gedurende een week op wat lijden én wat vreugde veroorzaakt. Zo ontstaan er twee rijen naast elkaar, die er beide gewoonweg zijn, maar je zult merken dat je vrijelijk kunt bewegen, kiezen. Het is niet het streven naar vreugde, maar het zíen van het lijden, het niet ontkennen en daarna de transformatie van spanning náár ontspanning.

Heel gechargeerd zijn er twee keuzes in het leven: liefde of angst.
Liefde (vreugde) bestaat uit de kwaliteiten met als kenmerk ontspanning, gemak, zorgeloosheid, compassie, toewijding, geduld, vriendelijkheid, dankbaarheid.....SMILE
Angst (lijden) bestaat uit spanning, verkramping, veroordeling, vernietiging...

Wát worden we krachtige mensen als we besluiten kritisch te kijken naar onze programma's en te stoppen met wachten totdat anderen het voor ons oplossen of dat er iets moet gebeuren/veranderen voordat we ons beter voelen. We worden actief en levendig als we kritisch kijken of de programma's ons en de wereld om ons heen ondersteunen of dat ze lijden veroorzaken. Zodra het antwoord op deze vraag bekend is, wordt de keuze langzaam maar zeker eenvoudiger. Een glimlach werkt.

Ja, de keuze is reuze. Hoe reuze kies jij?


S.M.I.L.E. - So Much In Love Expressed!


Meer weten over bewustwording of raad hierbij nodig?
Kijk op www.silent-touch.nl

#bewustwording #meditatie #kiesjeliefdeofkiesjeangst?

Challenge: de switch van Ongezond naar Gezond!

Het lijkt erg voor de hand liggend dat je altijd kiest voor Gezond in plaats van Ongezond, maar heb je enig idee hoe vaak je op een dag onbewust of juist bewust deze keuze wel of niet maakt?

Vandaag had ik een training Chi Kung van een oude Chinese meester. Onverstaanbaar sprak hij in een combinatie tussen Engels en Nederlands met een Chinees accent. Soort van Chengelands. Om zijn overdracht duidelijk te maken, gebruikte hij handen en voeten. Waar het op neerkwam, was dat hartkwalen, vergeetachtigheid, slecht zien, driftig gedrag, slechte spijsvertering, depressie, slapeloosheid en ga zo maar niet op zichzelf staan en ook niet zó maar ontstaan. Hij maakte vanuit zijn zienswijze duidelijk dat alles met elkaar samenhangt én dat we dus een bewuste keuze hebben om ons gedrag, ons leven, ons denken te switchen van ongezond naar gezond.

Al snel stuit je natuurlijk op de vraag wat dan wel of niet gezond is en dat ieder dat voor zich kan en zál uitmaken. Ja, uiteraard bepaalt niemand dat voor jou. Die keuze is aan jou en jou alleen.

Nu is er ook nog het onderscheid tussen je fysieke lichaam, je denken en je emotionele lichaam, je etherische lichaam en meer subtielere lichamen. Je kunt je voorstellen dat ze niet los van elkaar staan en dat als je goed zorgt voor je fysieke lijf je daar op alle niveaus van profiteert. Daarbij komt dat het effect van jouw keuzes op de mensen, dieren, de wereld om je heen, enorm is. Of je je daar nu wél of niet bewust van bent. Hoe zou het zijn om hier toch wat meer bewustzijn op te krijgen?

Een kleine greep uit de on/gezondheidsgrabbelton levert al heel wat opties op:

• Pak je de lift of de trap?
• Pak je dat  handje nootjes of die zak chips?
• Pak je dat sigaretje of fiets je naar de sportschool?
• Hou je wel of niet rekening met de plastic soep? 
• Spuit je met een deodorantbus of rol je aluminium vrij? 
• Ga je wel of niet die éne serie kijken?
• Maak je wel of niet tijd voor meditatie? 
• Blijf je wel of niet in de baan waar je je niet goed voelt?
• Kies je voor zwijgen of spreken in een ongezonde situatie?

En natuurlijk er is geen gezond- of ongezondheidstitel hier, maar puur wat opties.


Inspiratie voor mij om mijn focus de komende week te richten op de switch: van ongezond naar gezond. Misschien heb je zin om samen met mij deze challenge aan te gaan? Ik ben benieuwd naar wat jij tegenkomt. Is het makkelijk? Is het moeilijk?
Let me know!



Meer weten over bewustwording? Kijk op www.silent-touch.nl

NP, NO PARKING? NO PROBLEM!

Het leven wordt een stuk makkelijker als je het van de zonnige kant bekijkt. Ik hou zelf erg van het toepassen van inspirerende aanreikingen, vingerwijzingen. Een ander in het voorbijgaan begroeten of hem/haar alle liefs wensen, werkt gewoon simpel.Of je nu in het bos loopt, in de supermarkt of op je werk, je innerlijke klimaat verandert als je dit doet. Als je met zoiets begint, lijkt het nog een beetje 'doen', maar allengs zul je opmerken dat het je niet alleen gelukkig maakt, maar dat je een ander ook veel eerder en beter ontmoet.

Het is ronduit blij makend om simpelweg om je heen te kijken en mensen die je wel of niet kent, die je gewoon op de bus ziet wachten, of in een auto ziet zitten, voorbij ziet fietsen, in stilte groet of een mooie dag toewenst. Ook al denkt je 'dagelijkse' mind met ego aan het roer daar misschien wel anders over, jouw boodschap bereikt en raakt de ander absoluut en heeft een positief effect.

Zéker als er iemand pisnijdig is, je een ruzie ziet of je getuige bent van een ongeluk dan creëert een liefdevolle gedachte/wens allereerst rust in jou en het zal de energie positief veranderen. Ook krijg je zo een gevoel van meer betrokkenheid. Tenslotte zijn er bij ongelukkige situaties genoeg ramptoeristen en hoe fijn is het als je gebruik kunt maken van een ander medium, door gewoon in stilte je gebed, je wens, je groet, je ondersteuning vanuit je hart uit te zenden. Niets zweverigs aan. Eerder praktisch en uitermate effectief.

Misschien lijkt het easier said then done, maar als je goed om je heen kijkt, dan zie je overal om je heen reminders, die je hierbij helpen! Bijvoorbeeld de letters NP, van Niet Parkeren. Dit verkeersbord kom je tenslotte overal tegen. Het zijn geen 'wegjágers' maar kleine 'wegwíjzers', die je eraan herinneren dat je altijd een keuze hebt om in het Negatieve het Positieve te vinden óf om uit iets Negatiefs iets Positiefs te creëren.

No Parking? No Problem!

Probeer het eens uit en laat me weten wat je ervaring is!



Meer weten over bewustwording? Kijk op:
www.silent-touch.nl

Veggie Receppie: omelet van spinazie

Onlangs was ik voor een opleiding een weekend weg en mijn man had voor zichzelf als lunch een heerlijke burger bedacht. Meestal kook ik en dan is het toch meestal vegetarisch dus dit was een uitgelezen moment. Halverwege het weekend hadden we even telefonisch contact en mijn man vertelt dat toen hij de burger helemaal had bereid, krokant gebakken, uitje erbij, broodje erbij, hij nog iets wilde pakken uit de gang. Toen hij terugkwam, was de burger, inclusief broodje, exclusief de sla en tomaten verdwenen van het aanrecht. Foetsie. Een kort moment sloeg de verbijstering toe totdat hij een diepe zucht hoorde van één van onze harige vrienden. De grootste banjer lag in zijn mandje na te smullen en te likkebaarden van een smakelijk hapje. Twee onschuldige bambi-ogen keken hem verlekkerd aan: '
Baasje, dat was lekker joh!'.
'Hoe kan ik nu boos worden?' verzucht mijn man aan de telefoon.  Ik lig natuurlijk in een deuk.
'Als ik thuiskom, dan maak ik wel iets lekkers vegetarisch voor je', grap ik terug.
Ik hoor een diepe zucht.

Omelet van spinazie
Kluts 5 eieren en meng er wat geraspte pecorino (Italiaanse schapenkaas) doorheen.
Breng het mengsel op smaak met peper en voeg naar behoefte wat pesto, verse kruiden en/of zongedroogde tomaatjes toe.
Je kunt er ook want snippers gerookte zalm of gebakken champignons aan toevoegen.
Meng vervolgens een paar flinke handen verse spinazie door het eiermengsel. Als je de spinazie eerst even snijdt/hakt dan gaat het mengen makkelijker en je kunt dan ook meer spinazie toevoegen. (Ik hou van veeeeeeeeeel spinazie).
Bak in een grote koekenpan langzaam een uitje en een knoflookje en giet het eier/kaas/spinazie mengsel in de pan. Bak de omelet aan beide zijden lichtbruin.
Als je wil, kun je twee sneetjes rijst/desembrood besmeren met wat bio-mayo en daarop de omelet leggen maar zonder brood is het ook heerlijk.

En natuurlijk: Laat je bord nooit onbewaakt achter. Beware of the dogs!